Cycloon

Tja, wij dachten leuk wat paradijselijke daagjes door te brengen in Frans Polynesie, maar helaas was dit paradijs ver te zoeken. Om te beginnen hadden we een nare gastheer op Moorea. Een Amerikaan die zijn gasten niet even laat weten dat er een cycloon aan komt van 150 km/uur. Daarnaast begint hij al zijn verhalen met een uitleg hoe fantastisch hij wel niet is (komt wel vaker voor bij mensen, maar blijft toch vreemd ;-) En vervolgens houdt hij zich niet aan de deal van vijf nachten die we met hem hadden gemaakt. Met andere woorden ga nooit naar www.marksplace.com. De bungalows zijn mooi,maar zonder auto kom je nergens. Het strand is niet, zoals hij zegt op zijn site, 200 m van hem vandaan,maar hij bedoelt de zee met een troebelig modderige kade. Een private double in a communal bungalow, is niet een eigen kamer in een bungalow waarbij je de keuken enbadkamer deelt, maar een bungalow met bedstee´s en een gordijntje er omheen...(no privacy!) Het probleem van de stranden op Tahiti is dat je er niet bij komt. Tenzij je een duur huisje aan het strand hebt. Het is dus bijna drie kwartier lopen voordat je eindelijk een publiek strandje tegen komt. Zoals bij ieder land zijn er natuurlijk ook leuke Tahitianen, maar naar ons idee is het niet echt een omgeving voor mensen met een budget van zo"n 75 euro, want alles kost geld en is verschrikkelijk duur. Duurder nog dan in NL. Dat hielden we niet lang vol, uitgescheten worden door iedereen omdat we niet zoveel geld hebben om uit te geven (ja, ja ik hoor jullie denken,weet je ook eens hoe dat is ;-) Dus, dachten we hoe eerder we naar Paaseiland kunnen hoe beter. Ons schema was al iets in de war doordat we niet op de originele datum naar Tahiti konden vertrekken vanwege dichte mist in NIeuw Zeeland,maar ok, drie dagen Tahiti is dan ook prima dachten we. Helaas kwam toen de Cycloon Oli, die alles in de war schopte. Twee nachten lang zware wind en de eerste nacht maar onder de tafel geslapen,want weten wij veel. Ik heb nog nooit iets ergers dan een mistral mee gemaakt. En daar heb ik nog een ´windtrauma´van. Gelukkig zonder kleerscheuren weer onder de tafel vandaan gekomen, zie foto. En dan nu eindelijk  Paaseiland!

> From: mail@chielfilmt.nl
> To: pinnieplus@hotmail.com
> Subject: Cycloon
> Date: Thu, 11 Feb 2010 23:30:29 -0500
>
>
>

Photo

Click here to download:
ATT00001 (0 Bytes)

NZ- Wellie met Lucy, Robbie en Charlie

We zitten nu in Wellington in het Zuiden van het Noord- Eiland. Lucy en Robbie zijn we tegen gekomen in Vietnam en ze zijn fantastisch! De gastvrijheid in dit land is sowieso verbazingwekkend. De buschauffeur is in staat om uit zijn bus te stappen bij de busstop om je uit te leggen waar de hostel is, het liefst zet hij je eigenlijk voor de deur af.
Robbie zijn zoontje Charlie was ook een paar dagen bij ons. T/m onze vlucht vrijdag 29 jan. mogen we bij hen blijven logeren. Wellington is de enige echte stad die ik tot nog toe in NZ heb gezien. Veel The Datson- achtig rockers (even voor de muziekliefhebber onder ons), veel creativiteit, moderne kunst, cafe's etc. De beste city atmosfeer tot nog toe! Chiel is helemaal in zijn element! Het is een verademing even in een echt 'huis' te zitten, wasje draaien, koken, chillen en Lucy en Robbie zijn natuurlijk geweldig (Lucy & Robbie- in english: you are fabulous!) Ik heb ook de lekkerste vegetarische maaltijd ooit gehad (ok, once more, for L & R, I've had the best vegetarian meal ever at your place!) Een nachtelijke creatieve uitspatting resulteerde in een gezamenlijk werk, inclusief wat nabewerking van Charlie, de volgende dag.

(download)